Ασφάλεια δεδομένων στο cloud: κάντε την κοινή ευθύνη συγκεκριμένη

Ένας πάροχος cloud λειτουργεί μέρος του περιβάλλοντος ασφάλειας. Η ομάδα σας πρέπει παρ' όλα αυτά να προσδιορίσει ποιες προστασίες διαμορφώνει η ίδια, αν καλύπτουν τα δεδομένα και τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται και πώς γνωρίζει ότι παραμένουν αποτελεσματικές.

Η ασφάλεια δεδομένων στο cloud προστατεύει την εμπιστευτικότητα, την ακεραιότητα και τη διαθεσιμότητα σε όλη την αποθήκευση, την επεξεργασία, την κοινή χρήση και την αποκατάσταση. Περιλαμβάνει βάσεις δεδομένων και χώρους αποθήκευσης αντικειμένων, αλλά και δικαιώματα εφαρμογών, εξαγωγές από SaaS, ταυτότητες υπηρεσιών, αντίγραφα ασφαλείας και τους φορητούς υπολογιστές ή τα συστήματα αυτοματοποίησης που μπορούν να ανακτήσουν δεδομένα.

Από τη σκοπιά ενός CTO, η κοινή ευθύνη γίνεται χρήσιμη μόνο όταν παράγει συγκεκριμένες αποφάσεις μηχανικής: ποιος διαμορφώνει έναν έλεγχο, ποιος τον παρακολουθεί, ποια τεκμήρια αποδεικνύουν τη λειτουργία του και ποιος ενεργεί όταν αποτυγχάνει. Η δήλωση ασφάλειας ενός παρόχου δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα για τη δική σας ανάπτυξη.

Καθορίστε το όριο πριν επιλέξετε ελέγχους

Τα περιβάλλοντα cloud συνδυάζουν υποδομές, πλατφόρμες και εφαρμογές που παρέχονται εξ αποστάσεως. Το δημόσιο cloud χρησιμοποιεί γενικά υποδομή που λειτουργεί ο πάροχος και εξυπηρετεί πολλούς πελάτες· το ιδιωτικό cloud είναι αφιερωμένο σε έναν οργανισμό. Κανένας από τους δύο χαρακτηρισμούς δεν καθορίζει αν τα δεδομένα σας προστατεύονται επαρκώς. Η απομόνωση, οι διαδρομές πρόσβασης, η επιχειρησιακή ευθύνη και οι ρυθμίσεις αποκατάστασης έχουν μεγαλύτερη σημασία από τον χαρακτηρισμό.

Ξεκινήστε από μία επιχειρησιακή υπηρεσία και ανιχνεύστε τις εξαρτήσεις της. Προσδιορίστε λογαριασμούς ή συνδρομές cloud, περιοχές, υπηρεσίες, χώρους αποθήκευσης δεδομένων, διαχειριστές και συστήματα ανάπτυξης. Συμπεριλάβετε τα προϊόντα SaaS που χρησιμοποιούν η υποστήριξη, τα οικονομικά και η μηχανική: μια παραγωγική βάση δεδομένων μπορεί να ελέγχεται αυστηρά, ενώ η εξαγωγή δεδομένων πελατών βρίσκεται σε έναν ευρέως κοινόχρηστο χώρο εργασίας.

Η απογραφή πρέπει να απαντά στα εξής ερωτήματα:

• Ποιες πληροφορίες αποθηκεύονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία και ποιος είναι υπεύθυνος για τον επιχειρηματικό σκοπό;
• Πού βρίσκονται οι κύριες εγγραφές, τα αντίγραφα αναπαραγωγής, τα αρχεία καταγραφής, οι εξαγωγές, οι κρυφές μνήμες και τα αντίγραφα ασφαλείας;
• Ποια πρόσωπα, φόρτοι εργασίας, προμηθευτές και εξωτερικοί αποδέκτες μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτά;
• Ποιοι λογαριασμοί, περιοχές και υπηρεσίες είναι εγκεκριμένοι και πώς εντοπίζονται οι νέοι;
• Ποιες απαιτήσεις διατήρησης, διαγραφής, διαθεσιμότητας και συμβατικές απαιτήσεις ισχύουν;

Η κλιμακωσιμότητα και η απομακρυσμένη προσβασιμότητα του cloud μπορούν να βελτιώσουν τις λειτουργίες, ενώ οι διαχειριζόμενες υπηρεσίες μπορούν να μειώσουν τη συντήρηση υποδομών. Επιτρέπουν όμως επίσης τη δημιουργία πόρων και αντιγράφων ταχύτερα απ' όσο μπορούν να τα παρακολουθήσουν οι αξιολογητές. Το κόστος της ασφάλειας περιλαμβάνει επομένως τη διαχείριση ταυτοτήτων, την παρακολούθηση, τη συλλογή τεκμηρίων, τις δοκιμές αποκατάστασης και την εποπτεία προμηθευτών, όχι μόνο τον λογαριασμό αποθήκευσης.

Ταξινομήστε τις πληροφορίες εκεί όπου πράγματι βρίσκονται

Χρησιμοποιήστε ένα διαχειρίσιμο σχήμα ταξινόμησης συνδεδεμένο με ενέργειες. Για παράδειγμα, οι κατηγορίες δημόσιο, εσωτερικό, εμπιστευτικό και περιορισμένης πρόσβασης μπορούν να καθορίζουν κανόνες κοινής χρήσης, επανεξετάσεις πρόσβασης, καταγραφή και διατήρηση. Ορίστε ποια κατηγορία καλύπτει αναγνωριστικά πελατών, μυστικά αυθεντικοποίησης, οικονομικά αρχεία, πηγαίο κώδικα και ευαίσθητες προσωπικές πληροφορίες.

Ο αυτοματοποιημένος εντοπισμός μπορεί να βοηθήσει στην ανεύρεση συνόλων δεδομένων που έχουν παραβλεφθεί, αλλά επικυρώστε τα αποτελέσματα με τους υπευθύνους των δεδομένων. Ένας σαρωτής μπορεί να παραλείψει συμπιεσμένα αρχεία ή πεδία ειδικά για μια εφαρμογή, ενώ μια αθώα συμβολοσειρά δοκιμής μπορεί να προκαλέσει ψευδώς θετικό αποτέλεσμα. Καταγράψτε τις τοποθεσίες που δεν σαρώθηκαν και τα όρια της δειγματοληψίας. Για μια πληρέστερη ροή εργασίας εντοπισμού, δείτε το άρθρο για τον εντοπισμό δεδομένων και την προστασία της ιδιωτικότητας.

Χαρτογραφήστε την ευθύνη ανά υπηρεσία

Το όριο ευθύνης αλλάζει ανάλογα με το μοντέλο υπηρεσίας και την υλοποίηση του παρόχου. Αντιμετωπίστε τα παρακάτω ως σημείο εκκίνησης που πρέπει να επιβεβαιωθεί με την τεκμηρίωση της υπηρεσίας και τις συμβάσεις, όχι ως καθολική κατανομή.

Για κάθε σημαντική προστασία, καταγράψτε τη συμβολή του παρόχου, τη διαμόρφωση του πελάτη, τον λειτουργικό υπεύθυνο, τον αξιολογητή και την πηγή τεκμηρίων. Αποφύγετε καταχωρίσεις όπως «κρυπτογράφηση: πάροχος». Αντί γι' αυτό, γράψτε: «Ο πάροχος παρέχει διαχειριζόμενη κρυπτογράφηση· η ομάδα πλατφόρμας επιλέγει τη διαμόρφωση κλειδιών· η ασφάλεια επανεξετάζει τα δικαιώματα αποκρυπτογράφησης· ο υπεύθυνος της υπηρεσίας δοκιμάζει την αποκατάσταση.»

Συμπεριλάβετε τις ταυτότητες υπηρεσιών και την αυτοματοποίηση ανάπτυξης δίπλα στους ανθρώπινους χρήστες. Ένα pipeline που δημιουργεί πόρους, αλλάζει πολιτικές πρόσβασης ή ανακτά μυστικά αποτελεί μέρος του ορίου ασφάλειας. Οι διαχειριστές διαχειριζόμενων υπηρεσιών και οι εξωτερικοί πάροχοι υποστήριξης χρειάζονται επίσης ρητές αρμοδιότητες, ακόμη κι όταν διαχειρίζονται υποδομές για λογαριασμό σας.

Προσδιορίστε τις αστοχίες στα σημεία παράδοσης. Αν ο πάροχος αναφέρει παραβιασμένο διαπιστευτήριο, ποιος λαμβάνει την ειδοποίηση εκτός ωραρίου; Αν μια βάση δεδομένων δεν είναι διαθέσιμη, ποιος αποφασίζει αν θα γίνει επαναφορά, μετάπτωση ή αναμονή; Ορίστε έναν εσωτερικό υπεύθυνο που λογοδοτεί για κάθε αποτέλεσμα από την πλευρά του πελάτη, ακόμη κι όταν την εργασία εκτελούν περισσότερες ομάδες.

Αξιολογήστε τη διασφάλιση του παρόχου χωρίς να την επεκτείνετε υπερβολικά

Εξετάστε την τεκμηρίωση ασφάλειας της υπηρεσίας, τις επικοινωνίες για περιστατικά, τις ρυθμίσεις πρόσβασης υποστήριξης, τους υπεργολάβους επεξεργασίας, τη συμπεριφορά διαγραφής, τις επιλογές αποκατάστασης και τα διαθέσιμα αρχεία ελέγχου. Ελέγξτε αν η σχετική βαθμίδα λογαριασμού περιλαμβάνει πράγματι τις λειτουργίες που χρειάζεται ο σχεδιασμός σας.

Τα έγγραφα διασφάλισης χρειάζονται έλεγχο πεδίου εφαρμογής. Μια έκθεση SOC 2 είναι έκθεση βεβαίωσης, όχι πιστοποίηση. Η πιστοποίηση ISO 27001 αφορά ένα σύστημα διαχείρισης ασφάλειας πληροφοριών με καθορισμένο πεδίο εφαρμογής και δεν αποδεικνύει ότι ο μισθωτής σας έχει διαμορφωθεί με ασφάλεια. Ελέγξτε τις υπηρεσίες που καλύπτονται, την περίοδο αναφοράς, τις εξαιρέσεις και τους ελέγχους του πελάτη που προσδιορίζονται στην έκθεση.

Όπου είναι σχετικό, ο κατάλογος C5 του BSI παρέχει κριτήρια διασφάλισης για το cloud. Διακρίνετε μια αξιολόγηση Τύπου 1 του σχεδιασμού και της εφαρμογής σε ένα χρονικό σημείο από την κάλυψη Τύπου 2 της λειτουργίας σε μια περίοδο. Καμία από τις δύο δεν αντικαθιστά τη δοκιμή της δικής σας πρόσβασης και των δικών σας ροών δεδομένων.

Μεταφράστε τις υποχρεώσεις σε τεχνικές απαιτήσεις

Προσδιορίστε το εφαρμοστέο δίκαιο και τις δεσμεύσεις προς τους πελάτες πριν επιλέξετε περιοχή ή αποδεχτείτε τους όρους του παρόχου. Η εφαρμογή εξαρτάται από τις πληροφορίες, τους ρόλους επεξεργασίας, τον τομέα, τις δικαιοδοσίες και τις σχέσεις υπηρεσιών. Μια έκθεση ή ένα πιστοποιητικό του παρόχου δεν αποδεικνύει τη νομική συμμόρφωση του οργανισμού σας.

Για δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που καλύπτονται από τον ΓΚΠΔ, το άρθρο 32 απαιτεί ασφάλεια κατάλληλη προς τον κίνδυνο· δεν αποτελεί γενική εντολή κρυπτογράφησης κάθε συνόλου δεδομένων σε κάθε περίπτωση. Όπου ο πάροχος ενεργεί ως εκτελών την επεξεργασία, αξιολογήστε τις συμβατικές απαιτήσεις του άρθρου 28. Οι ρυθμίσεις για διεθνείς διαβιβάσεις απαιτούν ξεχωριστή αξιολόγηση. Η τοποθεσία των δεδομένων από μόνη της δεν αποδεικνύει κυριαρχία ή συμμόρφωση με τον ΓΚΠΔ, ιδίως όταν η πρόσβαση υποστήριξης ή οι υπεργολάβοι επεξεργασίας δημιουργούν πρόσθετες διαδρομές πρόσβασης.

Ως πρακτική σύσταση, μεταφράστε κάθε εφαρμοστέα απαίτηση σε μια δήλωση που μπορεί να δοκιμαστεί: επιτρεπόμενες περιοχές επεξεργασίας, εγκεκριμένοι αποδέκτες, περίοδοι διατήρησης, περιορισμοί πρόσβασης, στόχοι αποκατάστασης ή σημεία παράδοσης για τη γνωστοποίηση περιστατικών. Ζητήστε από ειδικούς νομικών θεμάτων και προστασίας δεδομένων να επιβεβαιώσουν την ερμηνεία, ενώ η μηχανική καθορίζει πώς θα υλοποιηθεί και θα τεκμηριωθεί η απαίτηση.

Επαληθεύστε την πραγματική πρόσβαση, όχι μόνο τα επιδιωκόμενα δικαιώματα

Τα κλεμμένα διαπιστευτήρια, τα υπερβολικά προνόμια, η δημόσια κοινή χρήση και η κατάχρηση από εσωτερικούς χρήστες είναι συνήθεις δρόμοι έκθεσης δεδομένων στο cloud. Ένας κρυπτογραφημένος χώρος αποθήκευσης μπορεί παρ' όλα αυτά να αποκαλύψει εγγραφές μέσω ενός εξουσιοδοτημένου λογαριασμού ή μιας εφαρμογής που επιστρέφει τα δεδομένα λάθος πελάτη.

Ομοσπονδοποιήστε τις ανθρώπινες ταυτότητες όπου είναι εφικτό, ώστε οι διαδικασίες πρόσληψης, μετακίνησης και αποχώρησης να φτάνουν στις υπηρεσίες cloud. Απαιτήστε ισχυρή αυθεντικοποίηση για την προνομιακή πρόσβαση, προτιμήστε MFA ανθεκτικό στο phishing όπου υποστηρίζεται και διαχωρίστε τη συνήθη εργασία από τη διαχείριση. Η πρόσβαση έκτακτης ανάγκης χρειάζεται ελεγχόμενα διαπιστευτήρια, παρακολουθούμενη χρήση και δοκιμασμένη διαδικασία αποκατάστασης· δεν πρέπει να γίνει μόνιμη παράκαμψη.

Για τις ταυτότητες φόρτων εργασίας, προτιμήστε διαπιστευτήρια με στενό πεδίο και σύντομη διάρκεια όπου υποστηρίζεται. Επανεξετάστε τις σχέσεις εμπιστοσύνης: ποιος φόρτος εργασίας μπορεί να αναλάβει έναν ρόλο, υπό ποιες συνθήκες και σε ποιο περιβάλλον; Αφαιρέστε τα ενσωματωμένα μυστικά από αποθετήρια και αντικείμενα ανάπτυξης και περιορίστε την πρόσβαση στην ίδια την υπηρεσία μυστικών.

Αξιολογήστε τα πραγματικά δικαιώματα σε όλο το φάσμα πολιτικών ταυτότητας, πολιτικών πόρων, ανάληψης ρόλων, συμμετοχής σε ομάδες, συνδέσμων κοινής χρήσης και περιορισμών σε επίπεδο οργανισμού. Το «μόνο ανάγνωση» μπορεί παρ' όλα αυτά να επιτρέπει εξαγωγή ευαίσθητων πληροφοριών σε μεγάλη κλίμακα. Ένας ρόλος που δεν μπορεί να διαβάσει εγγραφές αλλά μπορεί να αλλάξει την εφαρμογή ή την πολιτική κλειδιών μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση έμμεσα.

Τα τεκμήρια επανεξέτασης πρόσβασης πρέπει να προσδιορίζουν την οντότητα, τον πόρο, τις επιτρεπόμενες ενέργειες, την επιχειρηματική αιτιολόγηση, τον εγκρίνοντα και την ημερομηνία αφαίρεσης όπου συντρέχει περίπτωση. Δοκιμάστε την αποχώρηση και την προσωρινή πρόσβαση που έχει λήξει αντί να βασίζεστε αποκλειστικά σε μια γραπτή διαδικασία.

Εξετάστε μαζί την έκθεση και τη συμπεριφορά των εφαρμογών

Η λανθασμένη διαμόρφωση συχνά συνδυάζει περισσότερες ρυθμίσεις που μεμονωμένα φαίνονται εύλογες. Για έναν χώρο αποθήκευσης αντικειμένων, η προεπιλεγμένη κρυπτογράφηση δεν απαντά στο ποιος μπορεί να διαβάσει αντικείμενα ή αν μια πολιτική κοινής χρήσης τα καθιστά δημόσια. Εξετάστε μαζί την ταυτότητα, τις πολιτικές πόρων, τη συμπεριφορά της εφαρμογής και την παρακολούθηση.

Ελέγξτε τους περιορισμούς δημόσιας πρόσβασης, την εισερχόμενη δικτυακή κίνηση, τις θύρες ακρόασης των βάσεων δεδομένων, την εμπιστοσύνη μεταξύ λογαριασμών, τη συμπεριφορά των υπογεγραμμένων συνδέσμων και την εξωτερική κοινή χρήση. Τα ιδιωτικά τερματικά σημεία μπορούν να μειώσουν την έκθεση, αλλά δεν διορθώνουν υπερβολικά προνόμια ούτε μια ευάλωτη εφαρμογή. Διαχωρίστε τα περιβάλλοντα και περιορίστε την πρόσβαση στην παραγωγή από συστήματα ανάπτυξης.

Τα API του cloud χρειάζονται αυθεντικοποίηση και εξουσιοδότηση σε επίπεδο αντικειμένου και ενέργειας. Ένα έγκυρο διακριτικό χρήστη δεν πρέπει να επιτρέπει σε κάποιον να ανακτήσει εγγραφές άλλου μισθωτή αλλάζοντας ένα αναγνωριστικό. Δοκιμάστε τα τερματικά σημεία εξαγωγής, τις διαχειριστικές λειτουργίες, τα μαζικά ερωτήματα και τους χειριστές μεταφόρτωσης. Τα όρια ρυθμού μπορούν να μειώσουν την κατάχρηση, αλλά δεν υποκαθιστούν την εξουσιοδότηση.

Χρησιμοποιήστε επανεξέταση υποδομής ως κώδικα και ελέγχους πολιτικών για να αποτρέψετε γνωστές μη ασφαλείς ρυθμίσεις και στη συνέχεια συγκρίνετε τους εγκεκριμένους κανόνες με την αναπτυγμένη διαμόρφωση. Οι αλλαγές μέσω κονσόλας, οι μεταναστεύσεις και οι επείγουσες διορθώσεις μπορούν να δημιουργήσουν απόκλιση. Καταγράψτε γιατί υπάρχουν εξαιρέσεις, τους αντισταθμιστικούς ελέγχους τους και πότε λήγουν. Η μοντελοποίηση απειλών μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό διαδρομών από μια εκτεθειμένη διεπαφή προς ευαίσθητα δεδομένα πριν από την υλοποίηση.

Αντιμετωπίστε την κρυπτογράφηση και την πρόσβαση στα κλειδιά ως χωριστούς ελέγχους

Προστατέψτε τα δεδομένα κατά τη μεταφορά με σύγχρονα αυθεντικοποιημένα πρωτόκολλα και κατάλληλη επικύρωση πιστοποιητικών. Επανεξετάστε τις εσωτερικές συνδέσεις εφαρμογών καθώς και τα δημόσια τερματικά σημεία. Για τα αποθηκευμένα δεδομένα, προσδιορίστε ποιες υπηρεσίες, αντίγραφα αναπαραγωγής, εξαγωγές, στιγμιότυπα και αντίγραφα ασφαλείας είναι κρυπτογραφημένα και με ποιες ρυθμίσεις κλειδιών.

Τα κλειδιά υπό τη διαχείριση του παρόχου και τα κλειδιά υπό τη διαχείριση του πελάτη υποστηρίζουν διαφορετικές επιχειρησιακές επιλογές. Επιλέξτε με βάση το μοντέλο απειλών, τις συμβατικές απαιτήσεις, τον διαχωρισμό διαχειριστικών αρμοδιοτήτων και τις ανάγκες αποκατάστασης. Ένα κλειδί υπό τη διαχείριση του πελάτη δεν είναι αυτομάτως ασφαλέστερο αν ο ίδιος διαχειριστής χωρίς περιορισμούς ελέγχει τόσο την πρόσβαση στα δεδομένα όσο και τα δικαιώματα στα κλειδιά.

Τεκμηριώστε ποιος μπορεί να κρυπτογραφεί, να αποκρυπτογραφεί, να διαχειρίζεται, να απενεργοποιεί και να διαγράφει κλειδιά. Επανεξετάζετε τις αλλαγές στις πολιτικές κλειδιών και την ασυνήθιστη δραστηριότητα αποκρυπτογράφησης. Θεσπίστε διαδικασίες εναλλαγής, ανάκλησης, διατήρησης και ανάκτησης· η εναλλαγή ενός κλειδιού δεν επανακρυπτογραφεί απαραίτητα κάθε υπάρχον αντίγραφο, ανάλογα με την υπηρεσία.

Οι υπηρεσίες KMS και HSM μπορούν να υποστηρίξουν την προστασία κλειδιών και τις κρυπτογραφικές λειτουργίες, αλλά δεν αναιρούν τις αρμοδιότητες κύκλου ζωής. Δοκιμάστε τις συνέπειες της μη διαθεσιμότητας ενός κλειδιού πριν εφαρμόσετε μια διαδικασία διαγραφής ή ανάκλησης. Ένα προστατευμένο αντίγραφο ασφαλείας είναι άχρηστο αν το απαιτούμενο κλειδί του δεν μπορεί να ανακτηθεί. Δείτε το άρθρο για την κρυπτογράφηση και τη διαχείριση κλειδιών για τις σχετικές κρυπτογραφικές αποφάσεις.

Παρακολουθήστε τη δραστηριότητα στα δεδομένα και διατηρήστε την ικανότητα απόκρισης

Η καταγραφή πρέπει να καλύπτει τα ερωτήματα που χρειάζεται να απαντήσουν όσοι ανταποκρίνονται στα περιστατικά. Τα διαχειριστικά συμβάντα ελέγχου μπορεί να δείχνουν ποιος άλλαξε μια πολιτική χωρίς να δείχνουν ποιος κατέβασε ένα σύνολο δεδομένων. Προσδιορίστε πού είναι διαθέσιμη η καταγραφή πρόσβασης στα δεδομένα, αν είναι ενεργοποιημένη και ποια συμβάντα ή υπηρεσίες παραμένουν εκτός κάλυψης.

Συλλέξτε τα σχετικά συμβάντα ταυτότητας, επιπέδου ελέγχου, πρόσβασης σε δεδομένα, εφαρμογών, διαχείρισης κλειδιών και κοινής χρήσης. Διατηρήστε αναγνωριστικά λογαριασμών και πόρων, την ταυτότητα του δρώντος, χρονοσφραγίδες, ενέργειες και αποτελέσματα. Προστατέψτε τα αρχεία καταγραφής από αλλοίωση και μη εξουσιοδοτημένη διαγραφή. Αποφύγετε την τοποθέτηση ευαίσθητου περιεχομένου ή επαναχρησιμοποιήσιμων διαπιστευτηρίων στα αρχεία καταγραφής· τα διαγνωστικά δεδομένα μπορούν να γίνουν άλλη μια πηγή έκθεσης.

Δώστε προτεραιότητα σε σενάρια ανίχνευσης όπως:

• Ένας χώρος αποθήκευσης περιορισμένης πρόσβασης γίνεται δημόσια προσβάσιμος.
• Νέα εξωτερική σχέση εμπιστοσύνης ή ανάθεση προνομιακού ρόλου.
• Ασυνήθιστες μαζικές εξαγωγές ή πρόσβαση από ανενεργή ταυτότητα.
• Απενεργοποίηση της καταγραφής ή αλλαγή του προορισμού της.
• Διαγραφή αντιγράφων ασφαλείας ή αλλαγές στη διαχείριση κλειδιών.

Ορίστε όσους θα ανταποκρίνονται και δοκιμάστε τις ειδοποιήσεις μέσω ελεγχόμενης άσκησης. Ένας κανόνας που καταλήγει σε γραμματοκιβώτιο που δεν παρακολουθεί κανείς δεν αποτελεί αποτελεσματική διαδικασία ανίχνευσης. Καταγράψτε τις αποτυχίες συλλογής, την καθυστερημένη εισαγωγή δεδομένων, τους νεοδημιουργηθέντες πόρους και τους περιορισμούς του παρόχου αντί να παρουσιάζετε έναν πίνακα ελέγχου ως πλήρη κάλυψη.

Κατά τη διάρκεια ενός περιστατικού, διατηρήστε τα σχετικά τεκμήρια και συντονίστε τον περιορισμό σε ταυτότητες, εφαρμογές και χώρους αποθήκευσης. Η ανάκληση ενός διακριτικού μπορεί να μην τερματίζει άλλες συνεδρίες ούτε να σταματά μια εξαγωγή που ήδη εκτελείται. Για παραβιάσεις δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά τον ΓΚΠΔ, οι εκτελούντες την επεξεργασία ενημερώνουν τους υπευθύνους επεξεργασίας χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Οι υπεύθυνοι επεξεργασίας γνωστοποιούν την παραβίαση στην εποπτική αρχή χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και, εφόσον είναι εφικτό, εντός 72 ωρών από τη στιγμή που αποκτούν γνώση, εκτός αν η παραβίαση δεν είναι πιθανό να θέσει σε κίνδυνο τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των προσώπων. Οι παραβιάσεις υψηλού κινδύνου απαιτούν επίσης ανακοίνωση στα επηρεαζόμενα πρόσωπα χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων του άρθρου 34. Διατηρήστε το σκεπτικό της γνωστοποίησης ή της μη γνωστοποίησης.

Χρησιμοποιήστε τα εργαλεία ασφάλειας για καθορισμένα ερωτήματα

Τα εργαλεία ασφάλειας cloud είναι πιο χρήσιμα όταν το πεδίο και ο σκοπός λήψης αποφάσεων είναι σαφή:

Ξεκινήστε την επιβολή DLP με αντιπροσωπευτικές δοκιμές και επανεξέταση από τους υπευθύνους των δεδομένων. Ένας κανόνας που μπλοκάρει νόμιμες εργασίες υποστήριξης μπορεί να ωθήσει τους χρήστες σε ανεξέλεγκτες παρακάμψεις. Περιορίστε τους σαρωτές και τους πράκτορες παρακολούθησης στην πρόσβαση που χρειάζονται· ένα εργαλείο εντοπισμού με ευρεία πρόσβαση ανάγνωσης γίνεται το ίδιο ευαίσθητο στοιχείο.

Η αυτοματοποίηση μπορεί να μειώσει τους επαναλαμβανόμενους ελέγχους και τη συλλογή τεκμηρίων. Δεν μπορεί να αποδείξει ότι μια υπηρεσία χωρίς υποστήριξη είναι ασφαλής ή ότι μια νομική ερμηνεία είναι ορθή. Διατηρήστε ρητή την ανθρώπινη επανεξέταση για τα ουσιώδη ευρήματα και τις εξαιρέσεις.

Αποδείξτε την αποκατάσταση ανεξάρτητα από την κατάσταση των αντιγράφων ασφαλείας

Τα αντίγραφα ασφαλείας αντιμετωπίζουν την απώλεια και την αλλοίωση μόνο αν μπορούν να επαναφερθούν εντός των αναγκών της υπηρεσίας. Ορίστε μαζί με τον επιχειρησιακό υπεύθυνο στόχους σημείου αποκατάστασης για την ανεκτή απώλεια δεδομένων και στόχους χρόνου αποκατάστασης για την ανεκτή διακοπή.

Διακρίνετε την αναπαραγωγή, τη διατήρηση εκδόσεων, τα στιγμιότυπα και τα αντίγραφα ασφαλείας. Η αναπαραγωγή μπορεί να αντιγράψει την αλλοίωση ή τη διαγραφή. Τα στιγμιότυπα μπορεί να παραμένουν ευάλωτα στον ίδιο διαχειριστή που ελέγχει την παραγωγή. Επιλέξτε προστατευμένα αντίγραφα και διαχωρισμό διαχειριστικών αρμοδιοτήτων κατάλληλα για το μοντέλο απειλών, συμπεριλαμβανομένης της αντίστασης στη διαγραφή όπου υποστηρίζεται.

Επαναφέρετε έναν αντιπροσωπευτικό φόρτο εργασίας σε απομονωμένο περιβάλλον. Ελέγξτε τη συνέπεια των δεδομένων, τις εξαρτήσεις της εφαρμογής, τη διαμόρφωση ταυτοτήτων, τη διαθεσιμότητα των κλειδιών και τον χρόνο αποκατάστασης που απαιτήθηκε. Η επαναφορά της βάσης δεδομένων από μόνη της δεν αποδεικνύει ότι η επιχειρησιακή υπηρεσία λειτουργεί. Καταγράψτε τις αποτυχίες και επαναλάβετε τη δοκιμή μετά την αποκατάσταση.

Αξιολογήστε χωριστά την αποκατάσταση SaaS. Η αποκατάσταση από καταστροφή του παρόχου μπορεί να επαναφέρει την πλατφόρμα χωρίς να αναιρεί μια τυχαία διαγραφή στον μισθωτή σας. Προσδιορίστε τη διαθέσιμη λεπτομέρεια επαναφοράς, τα παράθυρα διατήρησης, τις επιλογές εξαγωγής και την ευθύνη για την έναρξη της αποκατάστασης. Εφαρμόστε τους κανόνες ταξινόμησης και διατήρησης και στα αντίγραφα ασφαλείας.

Παράδειγμα: μια υπηρεσία εξαγωγής δεδομένων πελατών

Ας εξετάσουμε μια ενδεικτική ομάδα SaaS που χρησιμοποιεί διαχειριζόμενη βάση δεδομένων, χώρο αποθήκευσης αντικειμένων για εξαγωγές και μια διεργασία παρασκηνίου. Ας υποθέσουμε ότι οι εξαγωγές περιέχουν εμπιστευτικά στοιχεία επικοινωνίας πελατών, ότι οι πελάτες έχουν πρόσβαση μόνο στις δικές τους εξαγωγές και ότι οι συμφωνημένοι στόχοι αποκατάστασης είναι τέσσερις ώρες απώλειας δεδομένων και οκτώ ώρες διακοπής. Πρόκειται για υποθέσεις του παραδείγματος, όχι για συνιστώμενους καθολικούς στόχους.

Ο πάροχος λειτουργεί τη διαχειριζόμενη υποδομή. Η ομάδα πλατφόρμας διαμορφώνει τους περιορισμούς δικτύου, τις ταυτότητες, την κρυπτογράφηση και την καταγραφή. Οι μηχανικοί εφαρμογών είναι υπεύθυνοι για την εξουσιοδότηση ανά μισθωτή και τη συμπεριφορά των συνδέσμων εξαγωγής. Ο υπεύθυνος της υπηρεσίας εγκρίνει τους στόχους διατήρησης και αποκατάστασης· η ασφάλεια επανεξετάζει την πρόσβαση και τα τεκμήρια.

Η διεργασία λαμβάνει δικαίωμα να διαβάζει τις απαραίτητες εγγραφές της βάσης δεδομένων και να γράφει εξαγωγές στον καθορισμένο χώρο αποθήκευσης. Δεν χρειάζεται δικαίωμα να αλλάζει την πολιτική αποθήκευσης ή να διαγράφει αντίγραφα ασφαλείας. Οι λήψεις περνούν από την εξουσιοδότηση ανά μισθωτή· τυχόν προσωρινοί σύνδεσμοι έχουν περιορισμένη ισχύ και αντιμετωπίζονται ως διαπιστευτήρια κομιστή. Τα αρχεία εξαγωγής λήγουν σύμφωνα με τον εγκεκριμένο κανόνα διατήρησης.

Οι δοκιμές περιλαμβάνουν ένα μη αυθεντικοποιημένο αίτημα για αντικείμενο, έναν πελάτη που προσπαθεί να ανακτήσει την εξαγωγή άλλου πελάτη και μια διεργασία που επιχειρεί απαγορευμένη διαχειριστική ενέργεια. Οι αξιολογητές επαληθεύουν επίσης ότι η δημόσια πρόσβαση είναι μπλοκαρισμένη και ότι οι δοκιμαστικές λήψεις παράγουν τα αναμενόμενα συμβάντα ελέγχου.

Μια άσκηση επαναφοράς ελέγχει τη βάση δεδομένων και τις εξαρτήσεις της εφαρμογής σε σχέση με τους υποτιθέμενους στόχους αποκατάστασης. Τα τεκμήρια περιλαμβάνουν εξαγωγές διαμόρφωσης, αποτελέσματα δοκιμών εξουσιοδότησης, δείγματα συμβάντων πρόσβασης και το αρχείο επαναφοράς. Αν η καταγραφή πρόσβασης στα δεδομένα λείπει για μία περιοχή, η επανεξέταση καταγράφει αυτό το κενό και αναθέτει την αποκατάστασή του· οι επιτυχημένες δοκιμές αλλού δεν το κλείνουν.

Διατηρήστε το πεδίο, τις εξαιρέσεις και τις αποφάσεις επανεξέτασης

Τα τεκμήρια πρέπει να προσδιορίζουν τον λογαριασμό, τον πόρο, τον χρόνο, τη μέθοδο συλλογής και τον αξιολογητή. Μια εξαγωγή διαμόρφωσης από έναν λογαριασμό δεν μπορεί να αποδείξει τη στάση ασφάλειας κάθε λογαριασμού. Συγκρίνετε τους πόρους που συλλέχθηκαν με την απογραφή και καταγράψτε τις αποτυχημένες συλλογές ή τις μη προσβάσιμες τοποθεσίες.

Διατηρήστε ένα συνοπτικό σύνολο τεκμηρίων για κάθε υπηρεσία: τον χάρτη αρμοδιοτήτων, την εγκεκριμένη βασική γραμμή, τους τρέχοντες ελέγχους διαμόρφωσης, την επανεξέταση πραγματικής πρόσβασης, την κάλυψη καταγραφής, τα αποτελέσματα αποκατάστασης και τις ανοιχτές εξαιρέσεις. Κάθε εξαίρεση χρειάζεται υπεύθυνο, αιτιολόγηση κινδύνου, αντισταθμιστικούς ελέγχους, έγκριση, ημερομηνία λήξης και προϋπόθεση επανελέγχου.

Χρησιμοποιήστε προγραμματισμένες επανεξετάσεις παράλληλα με εναύσματα που βασίζονται σε γεγονότα. Οι ουσιώδεις αλλαγές στην ανάπτυξη, οι νέες περιοχές, οι αλλαγές προμηθευτών, τα περιστατικά, οι αλλαγμένες ταξινομήσεις δεδομένων και οι νέες διαδρομές κοινής χρήσης πρέπει να οδηγούν σε επαναξιολόγηση. Το NIST Cybersecurity Framework παρέχει μια χρήσιμη οργανωτική αναφορά στις λειτουργίες Govern, Identify, Protect, Detect, Respond και Recover· είναι καθοδήγηση, όχι απόδειξη ότι μια ανάπτυξη εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της.

Το Secani μπορεί να συνδέσει αυτή την εργασία με απαιτήσεις, αντικείμενα-στόχους, τεκμήρια, υπευθύνους, εργασίες και αποφάσεις επανεξέτασης. Μοντελοποιήστε την υπηρεσία cloud και τις εξαρτήσεις της, επισυνάψτε εξαγωγές διαμόρφωσης και αρχεία δοκιμών στους ελέγχους που υποστηρίζουν και μετατρέψτε την ελλείπουσα κάλυψη σε ανατεθειμένη εργασία. Διατηρήστε ρητές την ανθρώπινη έγκριση και την ιχνηλασιμότητα των πηγών. Τα εργαλεία ασφάλειας cloud παραμένουν η πηγή της τεχνικής διαμόρφωσης και των ειδοποιήσεων· ο χώρος εργασίας συμμόρφωσης διατηρεί το πεδίο τους και τις ενέργειες που υποστηρίζουν.

Για την επόμενη επανεξέταση μηχανικής, επιλέξτε μία ροή ευαίσθητων δεδομένων. Ανιχνεύστε κάθε αντίγραφο και κάθε διαδρομή πρόσβασης, αναθέστε τις αρμοδιότητες από την πλευρά του πελάτη, δοκιμάστε τα πραγματικά δικαιώματα και επαναφέρετε έναν αντιπροσωπευτικό φόρτο εργασίας. Επεκτείνετε το πεδίο μόλις αυτή η επανεξέταση παράγει αξιόπιστα τεκμήρια και μια επαναλήψιμη διαδικασία.