
Οι ανάγκες προστασίας απαντούν στο πόσο σοβαρή θα ήταν μια ζημιά σε ένα αντικείμενο-στόχο ή σε μια διαδικασία. Η ανάλυση κινδύνων προσθέτει σε αυτή την εικόνα απειλές, ευπάθειες, πιθανότητες και δικλίδες.
Όταν οι δύο ροές εργασίας παραμένουν χωριστές, εμφανίζονται κενά. Ένα αντικείμενο-στόχος μπορεί να έχει υψηλές ανάγκες προστασίας χωρίς να έχουν ιεραρχηθεί οι σχετικοί κίνδυνοι. Αντίστροφα, μια απόφαση για έναν κίνδυνο μπορεί να είναι δύσκολο να εξηγηθεί όταν οι ανάγκες προστασίας του δεν είναι σαφώς τεκμηριωμένες.
Οι ομάδες πρέπει να συνδέουν τις αποφάσεις για τις ανάγκες προστασίας απευθείας με αντικείμενα-στόχους, δεδομένα, διαδικασίες και εξαρτήσεις. Η ανάλυση κινδύνων μπορεί στη συνέχεια να βασίζεται σε αυτή τη δομή και να εξηγεί τις αποφάσεις για τις δικλίδες.
Το κοινό μοντέλο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στις συζητήσεις με τις επιχειρηματικές ομάδες: η επίπτωση στην εμπιστευτικότητα, την ακεραιότητα και τη διαθεσιμότητα είναι ορατή πριν συζητηθούν μεμονωμένες δικλίδες.
Οι ελεγκτές αναζητούν συνεπείς αποφάσεις: γιατί ένα αντικείμενο-στόχος ταξινομήθηκε ως υψηλό; Ποιες δικλίδες προκύπτουν; Ποιοι κίνδυνοι παραμένουν ανοιχτοί; Ποιος ενέκρινε την απόφαση;
Ένα καλό ΣΔΑΠ μπορεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα χωρίς ξεχωριστή διερεύνηση. Αυτό απαιτεί οι ανάγκες προστασίας, η ανάλυση κινδύνων, η κατάσταση των δικλίδων και τα τεκμήρια να μοιράζονται ένα κοινό πλαίσιο εργασίας.
Το Secani συνδέει πεδία εφαρμογής, τεκμήρια, εργασίες και πράκτορες ΤΝ σε έναν κοινό χώρο εργασίας.
Διακρίνετε τα τεκμήρια που λείπουν, την ελλιπή υλοποίηση και τα αναποτελεσματικά μέτρα ελέγχου και, στη συνέχεια, ιεραρχήστε τα ευρήματα με βάση την έκθεση σε κίνδυνο και τις υποχρεώσεις.
Συνδέστε τα σενάρια κινδύνου με πάγια, μέτρα ελέγχου, αντιμετώπιση, παρακολούθηση και ελεγμένη υποβοήθηση από ΤΝ, αντί να διατηρείτε μια στατική λίστα.
Προσαρμόστε ένα τεκμηριωμένο αρχείο κινδύνου για τη λειτουργία, τα ανώτατα στελέχη και τους ελεγκτές χωρίς να χάνονται οι παραδοχές, η ιδιοκτησία και τα τεκμήρια.